Połączenia elementów maszyn można podzielić m.in. na rozłączne (np. śrubowe, kołkowe) oraz nierozłączne (np. nitowe, klejone). W tym zadaniu rozpoznajesz zastosowanie narzędzia widocznego na ilustracji i przypisujesz je do właściwego rodzaju połączenia.
Połączenia nitowe (nitowane) powstają przez wprowadzenie nitu w otwory łączonych części i następnie jego trwałe odkształcenie (zakucie lub zaciągnięcie – zależnie od typu nitu). Typowym narzędziem do tej operacji jest nitownica (ręczna, dźwigniowa lub inna), która umożliwia uformowanie zamknięcia nitu i uzyskanie trwałego, mechanicznego zespolenia elementów. Dlatego odpowiedź "nitowanych" pasuje do funkcji takiego narzędzia.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują?
- "kołkowych" – kołkowanie wymaga przygotowania otworów o odpowiedniej tolerancji i wciskania/osadzania kołków. Stosuje się do tego m.in. wiertarki, rozwiertaki, prasy lub pobijaki, a nie narzędzia typowe dla nitowania.
- "śrubowych" – połączenia śrubowe wykorzystują gwint i elementy złączne (śruby, nakrętki). Wykonuje się je kluczami, wkrętakami, nasadkami, ewentualnie narzędziami do gwintowania, więc jest to inna grupa narzędzi niż dla nitów.
- "klejonych" – klejenie wymaga przygotowania powierzchni, doboru kleju oraz jego aplikacji (pistolet, pędzel, mieszalnik), a następnie czasu utwardzania. To zupełnie inny proces technologiczny niż mechaniczne formowanie nitu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli narzędzie kojarzy się z zaciąganiem trzpienia lub zakuwaniem i nie wymaga gwintu ani dokręcania, najczęściej dotyczy nitowania. Warto też pamiętać, że nitowanie jest często stosowane dla elementów cienkościennych i tam, gdzie szybki montaż jest ważniejszy niż możliwość łatwego demontażu.
