Włókniny mogą być wytwarzane różnymi metodami, a kluczem w zadaniu jest rozpoznanie sposobu wiązania włókien na podstawie urządzenia wchodzącego w skład agregatu technologicznego widocznego na ilustracji.
Włókniny klejone (chemicznie wiązane) powstają przez zastosowanie spoiwa (np. w postaci roztworu, dyspersji lub proszku), które po naniesieniu i utrwaleniu łączy włókna w strukturę. Dlatego w liniach do włóknin klejonych spotyka się moduły odpowiedzialne za nanoszenie spoiwa (aplikację) oraz jego utrwalanie (np. suszenie/utwardzanie), a także elementy dozujące i kontrolujące równomierność aplikacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Igłowane – tu wiązanie następuje mechanicznie przez wielokrotne przebijanie runa igłami z zadziorami, które przemieszczają i splątują włókna. Zamiast układu nanoszenia spoiwa typowe są belki igłowe i strefy igłowania.
- Przeszywane – łączenie realizuje się przez przeszywanie runa nićmi (technologie stitchbonding). W linii kluczowe są głowice przeszywające i układy podawania nici, a nie moduły klejenia.
- Termoplastyczne – to określenie bywa łączone z metodami termicznymi, gdzie włókna (lub składnik topliwy) są łączone przez działanie temperatury i docisku (np. kalandrowanie, gorące powietrze). W takim przypadku dominują elementy grzewcze i dociskowe, a nie urządzenia typowe dla aplikacji spoiwa.
Na egzaminie warto pamiętać praktyczną wskazówkę: jeśli rozpoznajesz moduł odpowiedzialny za spoiwo (jego podawanie, nanoszenie lub utrwalanie), najczęściej prowadzi to do technologii klejenia. Jeśli widać elementy przebijające (igły) lub szyjące (nici/igły dziewiarskie), są to metody mechaniczne.
