Weksel własny (zwany też sola wekslem) to papier wartościowy, w którym wystawca składa bezwarunkowe przyrzeczenie zapłaty określonej sumy pieniężnej w oznaczonym miejscu i czasie na rzecz wskazanego uprawnionego (posiadacza/remitenta). Kluczową cechą jest to, że zobowiązanym do zapłaty jest sam wystawca – "ja zapłacę".
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "przyrzeczeniem wystawcy, że w określonym miejscu i czasie zapłaci jego posiadaczowi ustaloną kwotę." Dokładnie ten sens ma sformułowanie spotykane na wekslu własnym, np. "zapłacę … sumę …", wraz z terminem i miejscem płatności.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo opisują inne dokumenty:
- "poleceniem wydanym bankowi, aby wypłacił…" – to opis mechanizmu czeku, gdzie wystawca kieruje dyspozycję do banku (bank jest adresatem polecenia wypłaty).
- "poleceniem przekazania określonej kwoty z rachunku…" – to opis przelewu bankowego, czyli dyspozycji obciążenia rachunku i uznania innego rachunku.
- "rachunkiem wydanym klientowi za sprzedane towary." – to dokument rozliczeniowy sprzedaży (rachunek/faktura), który potwierdza należność za towar/usługę, ale nie jest papierem wartościowym zawierającym abstrakcyjne zobowiązanie do zapłaty w formie weksla.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: "przyrzeczenie zapłaty" = weksel własny, a "polecenie zapłaty komuś trzeciemu" = weksel trasowany lub czek (w zależności od adresata i roli banku). Analizując treść dokumentu, zawsze sprawdzaj, kto ma zapłacić: wystawca czy wskazany podmiot trzeci.
