W tym zadaniu kluczowa jest umiejętność rozpoznania nośnika reklamy na podstawie cech layoutu. Layout internetowy jest projektowany do ekspozycji na ekranie (serwis, aplikacja, sieć reklamowa), więc zwykle odpowiada formatom spotykanym w środowisku cyfrowym: ma "banerowy" charakter, jest czytelny w małych rozmiarach, a kompozycja bywa podporządkowana szybkiemu odbiorowi (mocny nagłówek, krótki komunikat, widoczne CTA).
Odpowiedź "internetową." jest poprawna, gdy przedstawiony układ przypomina typowy format ekranowy, a nie projekt liczony modułami lub wymagający przygotowania pod druk wielkoformatowy.
- "zewnętrzną." jest nieadekwatna, jeśli layout nie odpowiada specyfice OOH (np. billboard, citylight): w reklamie zewnętrznej zwykle zakłada się większy dystans odbioru, większą skalę typografii i inną ekonomię treści.
- "modułową w prasie." nie pasuje, gdy brak oznak typowego planowania powierzchni w modułach, charakterystycznego dla ogłoszeń prasowych (dopasowanie do siatki kolumn, specyfika łamu, często inne proporcje i ograniczenia typograficzne).
- "modułową w magazynach." podobnie odnosi się do projektowania pod łam i siatkę wydawniczą. Jeśli layout wygląda na ekranowy, wybór tej opcji wynika zwykle z mylenia pojęcia "siatki" (grid) z "modułowością" w prasie.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz odpowiedź, nazwij 2–3 cechy, które widzisz w layoucie (proporcje, ilość tekstu, sposób prowadzenia wzroku, obecność elementów typowych dla kreacji online). Dopiero potem dopasuj nośnik. To ogranicza zgadywanie i błąd zakotwiczenia na jednym detalu.
