Młynek hydrometryczny (prądowy) służy do pomiaru prędkości płynącej wody w cieku. Jego typowa zasada działania polega na tym, że element wirnikowy (śmigiełko) umieszczony w nurcie obraca się z częstością zależną od prędkości przepływu. W praktyce zlicza się obroty w zadanym czasie, a następnie – korzystając z charakterystyki/kalibracji przyrządu – przelicza wynik na prędkość wyrażoną np. w m/s. Taki pomiar wykonuje się w określonych punktach (pionach) w przekroju cieku, aby opisać rozkład prędkości.
Odpowiedź "prędkości płynącej wody w cieku" jest więc poprawna, bo odnosi się do wielkości, na którą młynek reaguje bezpośrednio poprzez ruch obrotowy wirnika.
Pozostałe propozycje dotyczą innych rodzajów obserwacji/pomiarów:
- "głębokości wody w cieku" – głębokość wyznacza się innymi metodami (np. sondowaniem, łatą hydrometryczną, echosondą). Młynek nie mierzy odległości do dna, tylko prędkość ruchu wody.
- "stanu wody w cieku" – stan wody to poziom zwierciadła odnoszony do wodowskazu/łaty wodowskazowej albo czujników poziomu. Młynek nie jest przyrządem do odczytu poziomu.
- "napełnienia cieku" – to pojęcie nie jest standardową wielkością pomiarową w hydrometrii. Jeżeli rozumieć je jako "stopień wypełnienia koryta", również wymagałoby to obserwacji poziomu i geometrii przekroju, a nie pomiaru wirnikiem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się młynek hydrometryczny, skojarz go z hasłem "wirnik + obroty w nurcie = prędkość". Dopiero na podstawie prędkości (wraz z polem przekroju) można dalej wyznaczać wielkości pochodne, takie jak przepływ.
