Kolektor poziomy płaski (gruntowy) współpracujący z pompą ciepła jest wykonywany z przewodów ułożonych w gruncie w określonej geometrii. Na rysunkach instalacyjnych najczęściej rozróżnia się układ meandryczny (serpentynowy) oraz spiralny.
Odpowiedź "meandryczny" jest właściwa, gdy przewód prowadzony jest w długich, prostych odcinkach, a na końcach zawraca, tworząc powtarzający się wzór "tam i z powrotem". Charakterystyczne są równoległe "pasma" rury połączone zawrotami, co ułatwia rozpoznanie na schemacie.
Odpowiedź "spiralny" dotyczy sytuacji, gdy rura układana jest w formie zwojów (od środka na zewnątrz lub odwrotnie), czyli przypomina ślimaka. Taki rysunek nie ma regularnych zawrotów na skrajach pola, lecz ciągłą krzywiznę tworzącą spiralę.
Odpowiedź "równoległy" bywa myląca, ponieważ w meandrze również widać odcinki biegnące równolegle. Różnica polega na tym, że w meandrze są one częścią jednej pętli połączonej zawrotami, a nie zestawem niezależnych, oddzielnych prostych odcinków bez charakterystycznej serpentyny.
Odpowiedź "prostopadły" nie jest typowym, jednoznacznym określeniem geometrii ułożenia pętli kolektora w praktyce opisu układów kolektorów gruntowych; "prostopadłość" odnosi się raczej do wzajemnego ustawienia kierunków, a nie do nazwanego schematu pętli (jak meander lub spirala).
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "na rysunku" skup się na kształcie przebiegu jednej pętli (czy zawraca na końcach = meander, czy tworzy zwoje = spirala), a nie na samym fakcie, że fragmenty rur biegną obok siebie.
