Podczas uruchamiania komputera najpierw działa firmware (BIOS/UEFI) i wykonywany jest autotest sprzętu oraz wykrywanie urządzeń. Dopiero potem następuje próba startu systemu z wybranego nośnika.
Jeżeli na tym etapie pojawia się komunikat wskazujący na brak wykrycia nośnika, błąd odczytu lub brak możliwości uruchomienia z urządzenia rozruchowego, najczęściej dotyczy to dysku (nośnika danych) albo jego połączenia/zasilania. W praktyce typowe są sytuacje: odłączony przewód, uszkodzony nośnik, błędna konfiguracja kolejności rozruchu lub uszkodzone dane rozruchowe. W takim scenariuszu diagnoza zaczyna się od sprawdzenia wykrywania dysku w ustawieniach firmware, kabli, zasilania, a następnie od testów diagnostycznych nośnika.
Odpowiedź "karty sieciowej" jest nieadekwatna dla komunikatów dotyczących startu z lokalnego nośnika; karta sieciowa ma znaczenie głównie przy rozruchu sieciowym (np. mechanizmach PXE) i zwykle pojawia się jako alternatywa, gdy brak poprawnego nośnika lokalnego, a nie jako pierwotna awaria NIC.
Odpowiedź "płyty głównej" byłaby bardziej prawdopodobna przy braku POST, sygnałach dźwiękowych lub braku inicjalizacji urządzeń. W komunikatach odnoszących się do konkretnego urządzenia rozruchowego wskazanie płyty głównej jest zbyt ogólne i typowo nie wynika wprost z takiego komunikatu.
Odpowiedź "portu szeregowego" dotyczy interfejsu komunikacyjnego, który w nowoczesnych PC rzadko jest krytyczny dla rozruchu. Ewentualne problemy z portami nie skutkują typowym komunikatem o niemożności startu systemu z nośnika.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy komunikat pochodzi z etapu firmware/rozruchu czy z poziomu systemu operacyjnego. Jeśli jest "przed systemem" i dotyczy braku urządzenia startowego/odczytu, najczęściej kieruje na nośnik danych.
