Klasyfikacja nadwozia według liczby brył opiera się na tym, czy w sylwetce pojazdu da się wyraźnie wyróżnić oddzielne, geometrycznie "doklejone" części: komorę silnika, kabinę pasażerską oraz bagażnik.
Nadwozie jednobryłowe ma sylwetkę stanowiącą jedną bryłę – dach i tylna część tworzą spójną linię, a przestrzeń ładunkowa (jeśli występuje) jest zintegrowana z kabiną. W praktyce spotyka się to m.in. w pojazdach o kształcie zbliżonym do vana lub w autach, w których nie ma wyraźnie wydzielonego, osobnego bagażnika jako "trzeciego pudełka". Taka konstrukcja wpływa także na przebieg stref zgniotu i sposób przenoszenia obciążeń w nadwoziu.
Odpowiedź "dwubryłowe" jest błędna, bo oznacza sylwetkę z dwiema wyraźnymi bryłami: zwykle kabina z częścią bagażową jako druga bryła oraz oddzielna bryła komory silnika. Typowym skojarzeniem bywa hatchback/kombi, gdzie widać rozdział przód–reszta, ale nadal odczyt zależy od tego, czy na rysunku widać wyraźne rozdzielenie brył.
Odpowiedź "trójbryłowe" jest błędna, ponieważ trójbryłowe nadwozie ma trzy czytelne części: komorę silnika, kabinę oraz bagażnik jako osobną bryłę (klasyczny układ sedana). Jeżeli na rysunku nie widać odrębnego "pudełka" bagażnika, nie spełnia to kryterium trzech brył.
Odpowiedź "czterobryłowe" w typowej dydaktyce jest rzadko stosowana w odniesieniu do popularnych aut osobowych i nie odpowiada standardowemu podziałowi używanemu w podstawowych zadaniach egzaminacyjnych. W kontekście tego pytania stanowi dystraktor mający sprawdzić, czy zdający trzyma się podstawowych definicji.
Wskazówka egzaminacyjna: zamiast zgadywać po nazwie modelu, szukaj na rysunku granic brył: czy bagażnik jest wyraźnie wydzielony jako osobna część, oraz czy kabina jest zintegrowana z przestrzenią ładunkową.
