W praktyce warsztatowej, szczególnie przy ocenie stanu nadwozia, często wykorzystuje się miernik grubości powłoki lakierniczej. Jest to przyrząd do pomiaru (najczęściej nieniszczącego) grubości warstw lakieru i szpachli na elementach karoserii. Taki pomiar pomaga wykryć, czy element był ponownie lakierowany, naprawiany blacharsko albo czy nałożono grubą warstwę materiału wypełniającego.
Odpowiedź "grubości powłoki lakierniczej" pasuje do typowego zastosowania tego rodzaju urządzeń: pomiar wykonuje się na zewnętrznych panelach nadwozia (np. drzwi, błotnik, maska), a wynik podawany jest w jednostkach grubości warstwy.
- "wnęk i przestrzeni zamkniętych" – takie miejsca ocenia się innymi metodami, np. oględzinami, endoskopem/boroskopem albo oceną stanu zabezpieczenia antykorozyjnego. Miernik grubości powłok nie jest narzędziem do "pomiaru przestrzeni".
- "zadymienia spalin w silniku z ZS" – do tego służy dymomierz (opacymetr) i procedura pomiarowa wykonywana na układzie wydechowym. To inna diagnostyka i inny typ czujników.
- "ciągłości przewodu elektrycznego" – ciągłość bada się multimetrem (funkcja brzęczyka/ohmomierza) lub testerem instalacji. Miernik powłoki lakierniczej nie jest przeznaczony do pomiarów elektrycznych obwodów przewodów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się bardzo różne obszary (lakier, elektryka, spaliny, wnęki), kluczowe jest rozpoznanie przyrządu z rysunku i skojarzenie go z działem diagnostyki. W motoryzacji mierniki grubości powłok są standardowym narzędziem przy oględzinach nadwozia oraz przy weryfikacji napraw blacharsko-lakierniczych.
