Typ użytkowy zwierzęcia w praktyce rozpoznaje się przede wszystkim na podstawie pokroju, czyli proporcji ciała oraz tego, czy w sylwetce dominuje tkanka mięśniowa czy tłuszczowa. W przypadku świń tradycyjnie wyróżnia się m.in. typ mięsny, słoninowy, smalcowy oraz typy pośrednie.
Odpowiedź "mięsnego" jest poprawna, ponieważ sylwetka na rysunku odpowiada cechom typowym dla kierunku mięsnego:
- tułów jest wyraźnie wydłużony i ma dość "cylindryczny" zarys,
- szynka (zad/tylna partia) jest dobrze wykształcona i umięśniona,
- nie widać cech nadmiernego otłuszczenia (np. bardzo masywnego karku, wyraźnie obwisłego brzucha, silnie zaokrąglonych, "tłuszczowych" konturów).
Odpowiedź "słoninowego" nie pasuje, ponieważ typ słoninowy charakteryzuje się większą skłonnością do odkładania tłuszczu podskórnego; wizualnie częściej daje to wrażenie bardziej "krępej", głębszej sylwetki i wyraźniejszego otłuszczenia grzbietu oraz partii bocznych.
Odpowiedź "smalcowego" także jest nieprawidłowa: typ smalcowy to skrajny kierunek tłuszczowy, w którym cechy otłuszczenia są najsilniejsze. W praktyce taki typ miałby znacznie bardziej zaokrąglone kontury i znacznie większy udział tkanki tłuszczowej w budowie ciała niż przedstawione zwierzę.
Odpowiedź "tłuszczowo-mięsnego" opisuje typ pośredni, gdzie cechy mięsności i otłuszczenia są bardziej zrównoważone. Na ilustracji przeważają jednak cechy mięsne (długość tułowia i muskulatura tylnej partii) przy braku oznak wyraźnej tłuszczowości, dlatego nie jest to najlepsze dopasowanie.
Wskazówka egzaminacyjna: przy takich zadaniach najpierw oceń proporcje (długość vs krępość), potem umięśnienie szynki, a na końcu poszukaj oznak otłuszczenia. Taka kolejność ogranicza pomyłki między typem mięsnym a słoninowym.
