W produkcji odzieżowej środek transportu międzyoperacyjnego dobiera się do wielkości elementów, ich podatności na zagniecenia oraz sposobu mocowania w czasie przenoszenia między stanowiskami. Wieszako-wózek (czyli mobilny wózek z wieszakami/uchwytami) bywa projektowany tak, aby można było zawieszać elementy pojedynczo, zachowując kolejność partii oraz kompletność.
Odpowiedź "patek i kieszeni" pasuje do wózków wyposażonych w liczne punkty zawieszeń lub uchwyty pozwalające odkładać małe detale. Takie elementy łatwo pomylić lub zdekompletować, więc transport na dedykowanym wieszaku-wózku wspiera organizację procesu i kontrolę ilości.
Pozostałe propozycje dotyczą dużych części odzieży:
- "nogawek spodni" – są długie i zwykle wymagają innego sposobu podparcia lub zawieszania, aby nie zwisały i nie odkształcały się.
- "tyłów marynarek" – to duże, często usztywniane elementy, dla których stosuje się rozwiązania ograniczające zagniecenia i deformacje na większej powierzchni.
- "przodów płaszczy" – analogicznie są to obszerne części, zwykle transportowane na wieszakach przystosowanych do większych form lub na stojakach o innej geometrii.
Na egzaminie warto analizować: liczbę i rozmieszczenie zawieszeń, odległości między nimi oraz to, czy wózek wygląda na przeznaczony do wielu małych sztuk czy kilku dużych elementów. To pozwala wybrać odpowiedź zgodną z praktyką organizacji produkcji odzieży.
