Filtr dolnoprzepustowy (LPF, ang. low-pass filter) to element, który przepuszcza składowe o niższych częstotliwościach, a składowe wyższe tłumi. W telekomunikacji przewodowej takie filtry są wykorzystywane m.in. do separacji toru usług głosowych od toru transmisji danych, gdy oba sygnały współistnieją na tej samej parze przewodów.
Odpowiedź "filtrem LPF" jest poprawna, jeśli na schemacie Blok 1 pełni rolę elementu pasywnego, który kieruje/pozostawia w danym wyjściu część niskoczęstotliwościową sygnału. Taki blok spotyka się w rozwiązaniach, gdzie trzeba zapobiec wzajemnemu zakłócaniu się pasm (np. by sygnały wyższoczęstotliwościowe nie przenikały do toru telefonicznego).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do roli "Bloku 1" w takim ujęciu:
- "przełącznikiem PSTN" opisuje funkcję komutacji/przełączania w sieci telefonicznej, a nie element filtrujący pasmo. Przełącznik jest urządzeniem realizującym zestawianie połączeń, a filtr jedynie kształtuje widmo sygnału.
- "filtrem HPF" (górnoprzepustowym) ma odwrotną charakterystykę: przepuszcza wysokie częstotliwości i tłumi niskie. Jest użyteczny dla toru danych, ale nie odpowiada funkcji LPF.
- "koncentratorem DSLAM" to urządzenie aktywne w węźle/centrali, agregujące linie abonenckie. Nie jest to blok pasywnej filtracji na prostym schemacie rozdziału pasm.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach są zarówno filtry (LPF/HPF), jak i urządzenia sieciowe (przełącznik, koncentrator), najpierw oceń z rysunku, czy Blok 1 jest elementem pasywnym (filtr), czy aktywnym (urządzenie sieciowe). To zwykle najszybciej eliminuje błędne tropy.
