W typologii kształtów twarzy używanej w doborze fryzury "romboidalny" (często nazywany też diamentowym) oznacza układ proporcji, w którym największa szerokość wypada na wysokości kości policzkowych, natomiast czoło i linia żuchwy są wyraźnie węższe. W praktyce fryzjerskiej jest to ważne, bo pozwala przewidywać, gdzie fryzura doda objętości lub ją "zabierze" optycznie.
- "romboidalnym." jest trafne, gdy opis wskazuje na dominantę policzków (szerokie kości policzkowe) oraz zwężanie ku górze (czoło) i ku dołowi (żuchwa/podbródek).
- "okrągłym." byłoby właściwe przy opisie miękkich, zaokrąglonych rysów oraz zbliżonej szerokości w okolicach czoła i żuchwy, często z krótszym wrażeniem długości twarzy.
- "trójkątnym." (w ujęciu fryzjerskim bywa rozumiane jako twarz z wyraźnie inną relacją góra–dół) wybiera się wtedy, gdy opis akcentuje przewagę jednej z tych stref, np. znacznie szerszą linię żuchwy albo wyraźne zwężenie w przeciwnym kierunku niż w romboidalnej.
- "owalnym." pasuje do twarzy uznawanej za najbardziej "zrównoważoną": proporcje są harmonijne, a zwężanie ku brodzie jest łagodne, bez bardzo wyraźnego "wypchnięcia" szerokości w policzkach.
Wskazówka egzaminacyjna: czytając opis, szukaj informacji o tym, która strefa jest najszersza (czoło, policzki czy żuchwa). To zwykle najszybciej prowadzi do poprawnej klasyfikacji i ogranicza mylenie romboidalnej z owalną lub trójkątną.
