W treści podano sekwencję przemian czynnika roboczego oraz sposób połączenia powierzchni ogrzewalnych: podgrzewacz wody, parownik i przegrzewacz połączone są szeregowo. Woda jest tłoczona pompą zasilającą, przechodzi kolejno przez podgrzewacz i parownik, gdzie ulega podgrzaniu i odparowaniu, a następnie para jest przegrzewana w przegrzewaczu.
Taki opis odpowiada kotułowi przepływowemu, ponieważ kluczową cechą jest tu przepływ "od wejścia do wyjścia" przez kolejne stopnie bez opisu cyrkulacji, czyli bez wskazania powrotu mieszaniny woda–para do parownika i bez rozdziału na część recyrkulowaną i część odpływową. W kotle przepływowym to właśnie pompa zasilająca zapewnia doprowadzenie wody i utrzymanie przepływu przez cały ciąg ogrzewalny.
- Z naturalnym obiegiem wody – w tego typu rozwiązaniach cyrkulacja wynika z różnicy gęstości (woda/para) w układzie, a opis zwykle akcentuje krążenie wody w obiegu, a nie wyłącznie szeregowy "przelot" przez elementy.
- Z wymuszonym obiegiem wody – tu występuje cyrkulacja, lecz wymuszana dodatkowo (np. pompą obiegową/cyrkulacyjną). Sama obecność pompy zasilającej nie przesądza o "wymuszonym obiegu" w sensie cyrkulacji; decydujące jest istnienie pętli obiegowej.
- Ze wspomaganym obiegiem wody – również zakłada istnienie obiegu/cyrkulacji, jedynie z innym sposobem wsparcia przepływu. W podanym opisie nie ma przesłanek o recyrkulacji, jest natomiast opis pełnej drogi do pary przegrzanej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się ciąg szeregowy (podgrzewanie → parowanie → przegrzew) bez wzmianki o krążeniu, bębnie i powrocie czynnika, najczęściej chodzi o kocioł przepływowy.
