W identyfikacji wizualnej logo bywa konstrukcją złożoną z dwóch podstawowych składników: elementu typograficznego i elementu graficznego. Logotyp to część tekstowa – zaprojektowany zapis nazwy marki (liternictwo, krój, proporcje, odstępy), który ma zapewniać rozpoznawalność i spójność w różnych mediach.
Drugim elementem takiego znaku jest sygnet, czyli część graficzna (symbol/ikona). Sygnet może funkcjonować razem z logotypem (wersja podstawowa), ale często bywa też używany samodzielnie, np. jako avatar w mediach społecznościowych, favicon, znak wodny czy aplikacja na małych nośnikach, gdzie pełny zapis nazwy byłby nieczytelny.
Pozostałe propozycje nie są nazwami elementu logo:
- Plugin to dodatek/rozszerzenie do programu lub przeglądarki, pojęcie z obszaru IT, nie z budowy znaku firmowego.
- Tagline oznacza hasło przewodnie (slogan). Może występować przy logo jako dodatkowy podpis, ale nie jest podstawowym "drugim elementem" pary logotyp–sygnet.
- Ligatura to zjawisko typograficzne: połączenie dwóch (lub więcej) znaków pisma w jeden glif (np. historyczne połączenia liter). Dotyczy składu tekstu, a nie odrębnego symbolu graficznego marki.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą parę: logotyp = tekst, sygnet = grafika. Dzięki temu łatwo rozróżnić elementy znaku nawet bez znajomości konkretnego przykładu marki.
