Filtr dolnoprzepustowy (LPF) to element lub blok funkcjonalny, którego zadaniem jest przepuszczanie niskich częstotliwości i jednoczesne tłumienie składowych o częstotliwościach wyższych od ustalonej częstotliwości granicznej. Na schematach blokowych urządzeń teleinformatycznych i elektronicznych taki filtr występuje często w torze wejściowym/wyjściowym lub pomiędzy stopniami przetwarzania sygnału, aby ograniczać pasmo, redukować zakłócenia i zapobiegać niepożądanym efektom (np. aliasingowi).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "filtru dolnoprzepustowego"?
Bo symbol przedstawia funkcję selektywną zależną od częstotliwości, typową dla filtru LPF: "przechodzą niskie", "zatrzymywane/tłumione wysokie". W ujęciu blokowym nie opisuje się konkretnych elementów (R, C, L), tylko funkcję przetwarzania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Filtr górnoprzepustowy – działa odwrotnie: tłumi niskie i przepuszcza wysokie. Jest używany np. do usuwania składowej stałej lub wolnozmiennych zakłóceń, więc opis funkcji nie pasuje do filtru dolnoprzepustowego.
- Ogranicznik amplitudy – nie jest filtrem częstotliwościowym, tylko elementem nieliniowym ograniczającym wartość sygnału (amplitudę) po przekroczeniu progu. Może chronić wejście lub kształtować sygnał, ale nie selekcjonuje składowych według częstotliwości jak filtr LPF.
- Zwrotnica antenowa – to układ rozdzielający/łączący pasma lub tory RF (np. dla anten), zwykle opisywany w kontekście instalacji antenowych. Na schematach blokowych ogólnych urządzeń elektronicznych częściej spotyka się symbole filtrów (LPF/HPF/BPF) niż "zwrotnicy" jako uniwersalnego bloku; ponadto zwrotnica jest rozwiązaniem bardziej specyficznym aplikacyjnie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy schematu blokowego, szukaj odpowiedzi opisującej funkcję (np. rodzaj filtru), a nie konkretne wykonanie. Zapamiętaj: LPF = "low pass" = przechodzą niskie, a wysokie są tłumione.
