Operacje obróbki otworów często występują w podobnym kontekście, ale służą innym celom. Gwintowanie to wykonywanie gwintu (najczęściej wewnętrznego) w uprzednio wykonanym otworze. Do tej operacji używa się narzędzi nacinających profil gwintu, typowo gwintowników (oraz osprzętu do ich prowadzenia/napędu).
Odpowiedź "gwintowania" jest poprawna, ponieważ tylko ta operacja prowadzi do powstania gwintu, czyli rowków o określonym skoku i zarysie, umożliwiających wkręcenie śruby.
- "pogłębiania" jest błędne: pogłębianie służy do wykonania gniazda pod łeb śruby (np. stożkowego lub walcowego) albo do lokalnego zwiększenia średnicy otworu, ale nie formuje zarysu gwintu.
- "nawiercania" jest błędne: nawiercanie wykonuje krótkie, prowadzące zagłębienie ułatwiające rozpoczęcie wiercenia właściwego (centrowanie i prowadzenie wiertła), a nie nacinanie gwintu.
- "wiercenia" jest błędne: wiercenie tworzy lub powiększa otwór, jednak jego powierzchnia po wierceniu nie ma profilu gwintu i nie zapewnia współpracy ze śrubą bez dodatkowej operacji gwintowania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na ilustracji widzisz narzędzia o geometrii "nacinającej" (rowki wiórowe, część robocza odpowiadająca zarysowi gwintu), myśl o gwintowaniu. Gdy dominują narzędzia typowo do otworów gładkich (wiertła, nawiertaki, pogłębiacze), rozważ wiercenie/nawiercanie/pogłębianie.