Metoda subiektywna w badaniu wzroku polega na takim doborze mocy soczewek, aby uzyskać najlepszą możliwą ostrość widzenia na podstawie odczuć i odpowiedzi pacjenta. W praktyce badany porównuje obrazy (np. "lepiej 1 czy 2?"), a osoba badająca zmienia ustawienia soczewek próbnych/układu optycznego, aż do uzyskania optymalnej korekcji.
Odpowiedź "obiektywną" nie pasuje do sytuacji, w której wynik ma wynikać z subiektywnej oceny badanego. Badania obiektywne (np. retinoskopia/skiaskopia, autorefraktometria) mogą wyznaczać refrakcję bez konieczności aktywnej oceny ostrości przez pacjenta (choć współpraca bywa pomocna).
"keratometria" jest badaniem ukierunkowanym na pomiar krzywizny rogówki (i pośrednio ocenę astygmatyzmu rogówkowego), a więc dotyczy innego parametru niż klasyczny dobór korekcji na podstawie odpowiedzi badanego.
"skiaskopia" (retinoskopia) to metoda obiektywnej oceny refrakcji, w której obserwuje się odruch źreniczny podczas ruchu światła. Jest więc przeciwieństwem metody subiektywnej pod względem zasady uzyskiwania wyniku.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy metoda wymaga odpowiedzi pacjenta. Jeśli tak (porównywanie ostrości), jest to zwykle tor subiektywny. Jeśli nie (obserwacja odruchu lub pomiar urządzeniem), rozważ metody obiektywne.
