Przeglądarka internetowa wyświetla tekst, korzystając z fontów, do których ma dostęp. Dostęp ten może wynikać z dwóch najczęstszych sytuacji: font jest zainstalowany lokalnie w systemie użytkownika (np. popularne fonty systemowe) albo jest dostarczony przez stronę jako webfont i zdefiniowany w CSS (np. przez regułę @font-face lub usługę fontów).
Odpowiedź "do których mają dostęp" trafnie opisuje kluczową zasadę: bez dostępu do pliku fontu (lokalnie lub przez pobranie z sieci) przeglądarka nie jest w stanie użyć danej czcionki do renderowania tekstu i zastosuje font zastępczy zgodnie z listą fontów w CSS.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "w dowolnym formacie" sugeruje, że przeglądarka obsłuży każdy format fontu. W praktyce przeglądarki mają określone, wspierane formaty i mechanizmy ładowania, więc nie ma gwarancji działania "dowolnego" formatu.
- "które zostały zrasteryzowane" miesza pojęcia: rasteryzacja dotyczy zamiany grafiki wektorowej/tekstu na obraz pikselowy. Przeglądarka nie wymaga rasteryzowania fontów jako warunku ich użycia; tekst pozostaje tekstem, a rasteryzacja następuje na etapie renderowania ekranu.
- "które zostały zamienione na krzywe" to typowa praktyka z DTP (np. eksport do PDF/druk), gdzie zamiana tekstu na krzywe eliminuje problem braku fontu. W WWW przeglądarka nie "potrzebuje" krzywych, tylko fontu jako zasobu typograficznego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się terminy z przygotowania do druku (krzywe, raster), a pytanie dotyczy przeglądarek, zwykle chodzi o zrozumienie dostępu do zasobów i obsługi webfontów, a nie o techniki prepress.
