Opis przełożonego wskazuje na styl demokratyczny (partycypacyjny), ponieważ kluczowe elementy zachowania kierownika to:
- budowanie atmosfery zaufania i wspólnoty oraz integracja zespołu wokół zadań,
- zachęcanie do dyskusji i wymiany opinii,
- współdecydowanie pracowników o celach oraz zakresie aktywności,
- konsultowanie ważnych decyzji i korzystanie z rad oraz propozycji podwładnych.
W praktyce styl demokratyczny oznacza, że kierownik nie narzuca rozwiązań jednostronnie, lecz łączy kierowanie z udziałem zespołu w podejmowaniu decyzji. To zwykle sprzyja zaangażowaniu, odpowiedzialności za wynik i lepszej komunikacji w grupie, szczególnie gdy zadania wymagają współpracy i wymiany informacji.
Odpowiedź "autokraty" nie pasuje, bo styl autokratyczny opiera się na dominującej roli kierownika: decyzje zapadają głównie jednoosobowo, a od pracowników oczekuje się wykonania poleceń. W takim stylu mniej miejsca jest na współdecydowanie i konsultacje przed kluczowymi decyzjami.
Odpowiedź "liberała" bywa myląca. W klasycznych ujęciach styl liberalny (laisser-faire) oznacza często minimalną ingerencję przełożonego i pozostawienie zespołowi dużej swobody bez wyraźnego prowadzenia, co nie jest tym samym co aktywne zachęcanie do dyskusji i współdecydowania. W opisie kierownik jest zaangażowany i świadomie organizuje partycypację.
Odpowiedź "biernego" również jest nietrafna, ponieważ przełożony z opisu działa aktywnie: integruje zespół, inicjuje rozmowy i wykorzystuje propozycje pracowników. Styl bierny kojarzyłby się raczej z unikaniem decyzji, brakiem inicjatywy i pozostawianiem spraw "samym sobie".
Wskazówka egzaminacyjna: w opisach stylu demokratycznego szukaj słów-kluczy typu: "konsultuje", "współdecyduje", "zachęca do dyskusji", "wykorzystuje propozycje pracowników", "buduje zaufanie".
