Składki na Fundusz Pracy są elementem obciążeń publicznoprawnych, które płatnik (np. przedsiębiorca zatrudniający pracowników) rozlicza w ramach obowiązków kadrowo-płacowych. Kluczowe jest wskazanie właściwego źródła prawa, czyli aktu, który ustanawia obowiązek związany z Funduszem Pracy.
Odpowiedź "ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy" jest poprawna, ponieważ to właśnie przepisy dotyczące rynku pracy i instytucji tego rynku opisują mechanizmy finansowania zadań związanych m.in. z aktywizacją zawodową, a w konsekwencji regulują także kwestie Funduszu Pracy.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z następujących powodów:
- "ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych" – dotyczy zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym, rozliczania składek na ubezpieczenia (emerytalne, rentowe itd.) oraz organizacji systemu. To częsty wybór intuicyjny, bo pojawia się słowo "składki", ale nie jest to właściwy akt dla samego Funduszu Pracy.
- "Kodeks cywilny" – reguluje stosunki cywilnoprawne (np. umowy, odpowiedzialność), a składki na fundusze publiczne mają charakter publicznoprawny. Dlatego ten kodeks nie stanowi podstawy obowiązku naliczania składek na FP.
- "Kodeks pracy" – opisuje prawa i obowiązki stron stosunku pracy (czas pracy, urlopy, wynagrodzenie w ujęciu prawa pracy). Nie jest jednak zasadniczym źródłem przepisów o naliczaniu składek na Fundusz Pracy.
Na egzaminie warto kierować się zasadą: gdy pytanie dotyczy konkretnego funduszu powiązanego z rynkiem pracy, szukaj podstawy w przepisach o rynku pracy, a nie w kodeksach ogólnych lub w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych.
