IATA DGR (Dangerous Goods Regulations) to zbiór zasad stosowanych w transporcie lotniczym do bezpiecznego przygotowania i przewozu towarów niebezpiecznych. W praktyce spedycyjnej oznacza to, że gdy przesyłka zawiera materiały lub przedmioty stwarzające ryzyko (np. zagrożenie pożarowe, chemiczne, reaktywne), trzeba stosować właściwe wymagania dotyczące m.in. klasyfikacji, dopuszczenia do przewozu, pakowania, oznakowania, etykiet oraz dokumentacji.
Odpowiedź "towarów niebezpiecznych" jest więc zgodna z samą nazwą skrótu DGR i z rolą tych przepisów w lotnictwie: ograniczają ryzyko dla statku powietrznego, załogi, pasażerów oraz infrastruktury cargo.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo odnoszą się do innych, odrębnie obsługiwanych grup ładunków:
- "towarów szybko psujących się" – ta kategoria wiąże się głównie z wymaganiami temperatury, czasu i warunków przechowywania/transportu, a nie z reżimem DGR.
- "żywych zwierząt" – przewóz zwierząt ma własne szczegółowe wytyczne (dobrostan, wentylacja, karmienie, opieka), inne niż regulacje DG.
- "owoców" – to przykład zwykłego ładunku (czasem w reżimie łatwo psującym się), który nie jest regulowany przez DGR, o ile nie zawiera składników klasyfikowanych jako niebezpieczne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się skrót DGR, w pierwszej kolejności kojarz go z dangerous goods i sprawdź, czy w odpowiedziach jest wariant "towary niebezpieczne".
