Przepustowość drogi w inżynierii ruchu oznacza zdolność infrastruktury do "przepuszczenia" strumienia pojazdów. Kluczowe jest tu rozróżnienie między:
- wartością maksymalną możliwą (co da się przeprowadzić przez przekrój drogi),
- a wartością obserwowaną (ile realnie w danym momencie przejechało).
Dlatego poprawne jest ujęcie jako "największej liczby pojazdów, które mogą przejechać przez dany przekrój drogi w określonej jednostce czasu i warunkach ruchowych". Warunki ruchowe (np. udział pojazdów ciężkich, ograniczenia prędkości, geometria drogi, organizacja ruchu, pogoda) wpływają na to, jaka jest praktyczna zdolność przenoszenia ruchu.
Odpowiedź "liczby pojazdów samochodowych przejeżdżających przez dany przekrój drogi w określonej jednostce czasu" opisuje typowo natężenie ruchu (wielkość mierzona/obserwowana), a nie graniczną zdolność elementu drogi.
Wariant "najmniejszej liczby pojazdów, które mogą przejechać…" jest błędny, bo przepustowość nie jest miarą minimum, tylko maksimum osiągalnego w danych warunkach.
Stwierdzenie o "średniej liczbie pojazdów przejeżdżających przez dany przekrój drogi w ciągu roku" miesza pojęcia: średnia roczna dotyczy statystyk ruchu (uśredniania w czasie), natomiast przepustowość jest pojęciem zdolnościowym i odnosi się do jednostki czasu oraz warunków ruchu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się słowo "największa/maksymalna" oraz "mogą przejechać" (zdolność), to zwykle chodzi o przepustowość. Gdy jest "przejeżdżających" (obserwacja), to częściej natężenie.
