Opis "przepuszczanie roztworu przez tkaninę o luźnej strukturze, np. watę, płótno" odpowiada procesowi cedzenia. Istotą cedzenia jest użycie przegrody o dużych oczkach (luźny splot), która zatrzymuje przede wszystkim większe, widoczne zanieczyszczenia stałe. Jest to metoda prosta i często traktowana jako etap wstępny, zanim zastosuje się dokładniejsze techniki.
Odpowiedź "cedzenie" jest poprawna, ponieważ w definicji kluczowe są dwa elementy: przegroda z tkaniny o luźnej strukturze oraz cel polegający na mechanicznym oddzieleniu części stałych od cieczy.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych procesów:
- sączenie – to rozdzielanie z użyciem filtra/sączka o drobniejszych porach; zatrzymuje znacznie mniejsze cząstki i prowadzi do klarowniejszego przesączu. W praktyce szkolnej bywa utożsamiane z filtracją, ale nie jest tym samym co cedzenie przez luźną tkaninę.
- ekstrakcja – polega na wydzielaniu składnika z mieszaniny za pomocą rozpuszczalnika (przeniesienie substancji z jednej fazy do drugiej). Nie jest to mechaniczne "przepuszczanie przez tkaninę".
- sedymentacja – to opadanie cząstek pod wpływem grawitacji (czasem wspomagane np. wirowaniem). Tu nie ma przegrody z tkaniny; rozdział zachodzi dzięki różnicy gęstości i czasu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się wata, gaza, płótno i mowa o luźnym splocie, najczęściej chodzi o cedzenie. Gdy pojawia się sączek, bibuła filtracyjna, filtr i celem jest dokładne wyklarowanie, właściwszym terminem jest sączenie/filtracja.
