Pytanie dotyczy rozróżnienia rodzajów diagnozy ze względu na jej cel. Jeśli kluczowym zadaniem jest przewidywanie tego, jak dany proces lub zaburzenie będzie się dalej zmieniać (czyli określenie prawdopodobnego dalszego przebiegu), mówimy o diagnozie prognostycznej. W praktyce terapeuty zajęciowego taki element diagnozy wspiera planowanie realistycznych celów terapii, dobór metod oraz komunikację w zespole terapeutycznym (np. przewidywany poziom samodzielności w kolejnych tygodniach).
Odpowiedź "prognostyczna" jest poprawna, ponieważ opis w pytaniu wprost wskazuje na prognozowanie i rokowanie (kierunek dalszych zmian).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "funkcjonalna" – odnosi się do oceny aktualnego poziomu funkcjonowania (co osoba potrafi, jakie ma ograniczenia, jakie czynności wykonuje), a nie do przewidywania przyszłych zmian. Może być podstawą do prognozy, ale sama w sobie nie jest prognozowaniem.
- "genetyczna" – koncentruje się na pochodzeniu i uwarunkowaniach (źródłach, przyczynach, czynnikach ryzyka) danego zjawiska. Pytanie nie dotyczy przyczyn, tylko kierunku dalszych zmian.
- "identyfikacyjna" – akcentuje rozpoznanie i przypisanie zjawiska do określonej kategorii (co to jest?). To nadal nie oznacza przewidywania przebiegu w przyszłości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa typu "przewidywanie", "rokowanie", "dalszy przebieg", najczęściej chodzi o diagnozę prognostyczną.
