W instalacjach antenowych (RTV/SAT) standardowo spotyka się kabel koncentryczny. Jego charakterystyczna budowa to: żyła centralna (przewodnik sygnału), dielektryk (izolacja o kontrolowanych właściwościach), ekran (folia i/lub oplot) oraz powłoka zewnętrzna. Taka konstrukcja zapewnia dobrą ochronę przed zakłóceniami elektromagnetycznymi i stabilne parametry transmisyjne przy sygnałach wysokiej częstotliwości typowych dla RTV/SAT.
Dlatego odpowiedź "antenowych" jest właściwa: właśnie tam wymagane jest ekranowanie i przewidywalne parametry toru, aby ograniczyć straty i przenikanie zakłóceń do sygnału.
Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami" wynikającymi z faktu, że również dotyczą instalacji niskoprądowych, ale zwykle wykorzystują inne media transmisyjne:
- "domofonowych" – w praktyce często stosuje się przewody wielożyłowe lub skrętkę, zależnie od systemu (analog/cyfrowy). Nie jest to typowe podstawowe zastosowanie kabla koncentrycznego.
- "kontroli dostępu" – instalacje kontroli dostępu bazują na przewodach do zasilania i sygnałów sterujących (często wielożyłowe) oraz nierzadko na skrętce dla komunikacji; kabel koncentryczny nie jest tu standardem.
- "sieci przemysłowych" – w sieciach przemysłowych dominują rozwiązania oparte o skrętkę, światłowód lub specjalizowane przewody magistral; sam fakt ekranowania nie przesądza o poprawności, liczy się konstrukcja i przeznaczenie kabla.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na zdjęciu widać pojedynczą żyłę w środku, dookoła jasny dielektryk i ekran w postaci oplotu/folii, to prawie zawsze jest to kabel przeznaczony do torów antenowych RTV/SAT.
