KWALIFIKACJA SPL5 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 3.
Przewóz ładunku do klienta przy zastosowaniu pośrednich punktów przeładunku z pojazdów o większym tonażu na odpowiednio mniejsze stosowany jest przy organizacji przewozu z zastosowaniem modelu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Model sztafetowy opisuje przewóz wieloetapowy z użyciem punktów pośrednich, gdzie następuje przeładunek i często zmiana środka transportu (np. z pojazdu o większym tonażu na mniejszy do dowozu lokalnego). Pozostałe modele nie akcentują takiego "przekazywania" ładunku między odcinkami.

Pełne wyjaśnienie:

Opis w pytaniu wskazuje na organizację przewozu, w której ładunek jest dostarczany do klienta z wykorzystaniem pośrednich punktów przeładunku, a w tych punktach następuje zmiana pojazdu – typowo z auta o większej ładowności (odcinek główny) na pojazd mniejszy (dystrybucja lokalna). Taki sposób działania odpowiada idei modelu sztafetowego: przewóz jest realizowany etapami, a ładunek jest "przekazywany" dalej po drodze, podobnie jak w sztafecie.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "Model obwodowy" kojarzy się z realizacją obsługi wielu punktów po trasie układającej się w pętlę/obwód (objazd), gdzie kluczowe jest zamknięcie przebiegu i kolejność obsługi, a nie przeładunek na mniejsze pojazdy w punktach pośrednich.
  • "Model wahadłowy" odnosi się do kursów tam i z powrotem pomiędzy stałymi punktami (relacja A–B–A), gdzie istotą jest powtarzalność relacji i cykliczność, a nie wielostopniowy łańcuch z przeładunkami i zmianą tonażu.
  • "Model promienisty" opisuje rozsyłanie ładunków z jednego centrum do wielu punktów (układ "gwiazdy"), ale sama geometria sieci nie przesądza jeszcze o przeładunku z większych na mniejsze w punktach pośrednich. W pytaniu kluczową cechą jest właśnie istnienie pośrednich przeładunków i dopasowanie pojazdów do odcinków.

W praktyce spedycyjnej taki układ jest typowy dla dystrybucji wielostopniowej: duże partie dowozi się efektywnie na odcinku głównym, a następnie rozdziela i dowozi lokalnie mniejszymi pojazdami. Przy rozwiązywaniu podobnych zadań egzaminacyjnych warto podkreślać w treści słowa-klucze: "pośrednie punkty przeładunku", "zmiana pojazdu", "z większego na mniejszy" – to one kierują do właściwego modelu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Model sztafetowy to organizacja przewozu etapami, w której ładunek jest przekazywany dalej w punktach pośrednich. W takich punktach często występuje przeładunek oraz zmiana pojazdu (np. z większego na mniejszy), aby dopasować transport do kolejnego odcinka trasy.
Zmiana pojazdu z większego na mniejszy zwykle wynika z podziału przewozu na odcinek główny i dystrybucję lokalną. Gdy w opisie pojawiają się punkty pośrednie oraz "przekazywanie" ładunku między etapami, to jest to charakterystyczna cecha modelu sztafetowego.
Pośrednie punkty przeładunku to miejsca między nadawcą a odbiorcą, w których ładunek jest przeładowywany lub sortowany. Mogą służyć konsolidacji, dekonsolidacji lub zmianie środka transportu, aby zoptymalizować koszty, czas i dopasowanie pojazdu do warunków dalszej trasy.
Model wahadłowy rozpoznasz po stałej relacji "tam i z powrotem" między dwoma punktami (kursy cykliczne). Model sztafetowy rozpoznasz po etapach i punktach pośrednich, gdzie występuje przekazanie ładunku dalej, często z przeładunkiem i zmianą pojazdu.
W modelu obwodowym kluczowa jest trasa w formie pętli/objazdu i obsługa punktów po kolei, zwykle w jednym przebiegu. W modelu sztafetowym kluczowe są etapy i punkty pośrednie, w których następuje przeładunek lub zmiana pojazdu, aby kontynuować przewóz kolejnym środkiem.
Nie. Model promienisty opisuje układ dystrybucji z centrum do wielu punktów (układ "gwiazdy"), ale sam w sobie nie przesądza o przeładunkach. O przeładunku decyduje opis procesu (punkty pośrednie, zmiana pojazdu, rozdział partii), a to częściej wskazuje na model sztafetowy.
Najczęściej przy dystrybucji miejskiej i "ostatniej mili", gdy duże pojazdy nie mogą wjechać (ograniczenia tonażowe, ciasne ulice) lub gdy trzeba rozwieźć przesyłki do wielu odbiorców. Wtedy duża partia dojeżdża do punktu pośredniego, a dalej jedzie mniejszymi autami.
Korzyści to lepsze dopasowanie pojazdu do odcinka trasy, ograniczenie kosztów na odcinku głównym dzięki większym ładunkom oraz sprawniejsza dystrybucja lokalna mniejszymi samochodami. Ułatwia to także organizację dostaw w rejonach o ograniczeniach dla ciężkich pojazdów.
Typowy błąd to wybór modelu na podstawie samej intuicji co do "kształtu trasy" (pętla, wahadło), bez zwrócenia uwagi na słowa-klucze: punkty pośrednie, przeładunek, zmiana tonażu. Drugi błąd to utożsamianie każdej dystrybucji z centrum z modelem promienistym.
Najlepiej zrobić krótką tabelę porównawczą: cecha rozpoznawcza modelu i przykład. Dla sztafetowego wpisz: etapy + punkty przeładunku + zmiana pojazdu. Dla wahadłowego: stała relacja A–B–A. Dla obwodowego: pętla/objazd. Ćwicz na opisach procesów.
info

Około 43% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Pozostałe modele nie akcentują takiego "przekazywania" ładunku między odcinkami."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z podstaw spedycji i organizacji transportu (modele dystrybucji, sieci transportowe)
  • Materiały szkoleniowe firm TSL dotyczące dystrybucji wielostopniowej i "last mile"
  • Notatki własne: zestawienie definicji modeli (wahadłowy, obwodowy, promienisty, sztafetowy) z przykładami

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego