Do oceny stopnia zanieczyszczenia wód kluczowe są informacje, które łączą przyczynę (skąd i co trafia do wody) ze skutkiem (jak zmieniają się parametry jakości). Dlatego najbardziej użyteczne są dane o lokalizacji źródeł zanieczyszczeń oraz o rodzaju zanieczyszczeń. Lokalizacja pozwala powiązać presję z konkretnym odcinkiem cieku lub zbiornikiem (np. wyloty, dopływy, obszary spływu), a typ zanieczyszczeń ukierunkowuje ocenę na właściwe wskaźniki (np. inne dla zanieczyszczeń organicznych, inne dla zasolenia czy substancji szczególnie szkodliwych).
Odpowiedź "Nazwa rzeki i lokalizacja" jest niewystarczająca, bo sama identyfikacja obiektu (jak się nazywa i gdzie leży) nie mówi jeszcze, co go zanieczyszcza ani z jakich źródeł pochodzi presja. To informacja opisowa, a nie diagnostyczna.
Odpowiedź "Rodzaj ryb występujących w danym zbiorniku wodnym" może być pomocna w ogólnej ocenie biologicznej, ale nie zastępuje danych o źródłach emisji. Skład ichtiofauny zależy od wielu czynników (siedlisko, ciągłość rzeki, migracje, przekształcenia hydromorfologiczne), więc bez wiedzy o presjach łatwo o błędne wnioski.
Odpowiedź "Nazwa właściciela terenu przyległego do zbiornika wodnego" ma charakter administracyjny. Może być użyteczna przy działaniach formalnych (np. kontakt, ustalenie odpowiedzialności), ale nie jest kluczowym parametrem do oceny stopnia zanieczyszczenia wód.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: do oceny zanieczyszczenia najpierw identyfikujesz źródło i typ presji, a dopiero potem dobierasz pomiary i interpretację wyników.
