Monitorowanie efektywności spalania w kotle na biomasę wykonuje się przede wszystkim poprzez analizę spalin. To właśnie spaliny niosą informację o tym, czy proces przebiega z właściwym nadmiarem powietrza i czy spalanie jest kompletne. Analizator spalin (spalinomierz) mierzy typowo m.in. zawartość tlenu O2, często także tlenku węgla CO oraz temperaturę spalin. Z tych danych można wnioskować o stratach kominowych, ryzyku niedopału i potrzebie korekty ustawień palnika/podawania paliwa oraz powietrza.
Odpowiedź "Analizator spalin" jest więc najbardziej odpowiednia, bo bezpośrednio odnosi się do parametrów decydujących o jakości spalania. W praktyce serwisowej pomiary wykonuje się w czopuchu lub w przewodzie spalinowym, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa (gorące elementy, ryzyko poparzeń, zapewnienie wentylacji, poprawne wprowadzenie sondy).
Pozostałe propozycje nie są właściwe do oceny efektywności spalania:
- "Czujnik przepływu cieczy" informuje o przepływie wody w instalacji (np. obieg CO). Może być istotny dla pracy hydraulicznej i odbioru ciepła, ale nie pokazuje, czy paliwo spala się poprawnie (nie wykryje np. zbyt wysokiego CO).
- "Anemometr" mierzy prędkość przepływu powietrza. Może pomóc w ocenie wentylacji lub ruchu powietrza, lecz sam pomiar prędkości nie mówi, czy proporcje powietrze–paliwo są właściwe i czy spalanie jest kompletne.
- "Miernik mocy" dotyczy mocy elektrycznej (lub czasem mocy urządzeń elektrycznych). W kotle na biomasę nie zastąpi pomiaru parametrów spalin i nie pozwoli ocenić strat kominowych ani emisji CO.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: jakość spalania ocenia się "po spalinach". Jeśli pytanie dotyczy efektywności spalania, emisji, strat kominowych lub regulacji dopływu powietrza, najczęściej właściwym przyrządem będzie analizator spalin.
