W inwentaryzacji drzewostanu kluczowe jest dopasowanie zakresu danych do rodzaju opracowania. Inwentaryzacja szczegółowa to taka, która ma umożliwić nie tylko rozpoznanie roślin, ale też ich ocenę i porównywanie w sposób mierzalny (np. w kontekście projektu, kolizji, zaleceń pielęgnacyjnych).
Dlatego tabela właściwa dla inwentaryzacji szczegółowej powinna zawierać:
- dane identyfikacyjne (np. gatunek, forma, numer, lokalizacja),
- parametry dendrometryczne – typowo co najmniej średnicę pnia oraz wysokość,
- pola pomocne w ocenie i decyzjach projektowych (np. uwagi o stanie, cechach, uszkodzeniach).
Odpowiedź "Tabela C" (opisana jako bardziej szczegółowa i zawierająca dodatkowe kolumny typu Ø pnia i wysokość) jest właściwa, ponieważ takie pomiary są charakterystyczne dla podejścia szczegółowego: pozwalają ocenić skalę drzewa, jego znaczenie kompozycyjne i przyrodnicze oraz ryzyko kolizji z planowanymi elementami.
Pozostałe tabele są błędne, gdy ograniczają się do opisu ogólnego (np. sama nazwa/gatunek i liczba) albo pomijają dane pomiarowe. Taka forma bywa wystarczająca w zestawieniach orientacyjnych, ale nie spełnia celu szczegółowej inwentaryzacji, bo utrudnia weryfikację w terenie i przygotowanie zaleceń.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach widzisz tabelę z większą liczbą kolumn, sprawdź, czy są tam mierzalne parametry drzewa. To one najczęściej odróżniają inwentaryzację szczegółową od uproszczonej.
