Lejek Marsha jest prostym przyrządem terenowym używanym na wiertni do oceny "lepkości" płuczki w praktycznym znaczeniu: mierzy się czas wypływu określonej objętości płynu przez lejek. Wynik nie jest bezpośrednio lepkością dynamiczną w jednostkach fizycznych, tylko wskaźnikiem użytkowym, dlatego w raportach funkcjonuje jako lepkość umowna (często spotyka się też nazwę "lepkość lejkowa").
Dlaczego odpowiedź "lepkość umowna" jest właściwa? Ponieważ właśnie ten parametr w raportach płuczkowych jest powiązany z pomiarem wykonywanym lejkiem: wpisuje się wartość odpowiadającą wynikowi testu wypływu. Jest to szybki test kontrolny, przydatny do obserwowania trendów zmian właściwości płuczki w czasie wiercenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Granica płynięcia" to parametr reologiczny opisujący zachowanie płynu (naprężenie potrzebne do rozpoczęcia płynięcia). Wyznacza się go na podstawie pomiarów reologicznych (np. przyrządy typu wiskozymetr/reometr), a nie lejkiem Marsha.
- "Gęstość" jest wielkością niezależną od testu lejkowego i mierzy się ją innymi przyrządami (np. wagą do płuczek). Lejek nie służy do wyznaczania gęstości.
- "Lepkość plastyczna" również jest parametrem reologicznym wyznaczanym z odczytów przyrządów reologicznych; nie wynika wprost z czasu wypływu z lejka.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się lejek Marsha, szukaj odpowiedzi opisującej terenowy wskaźnik lepkości (czas wypływu), a nie parametrów obliczanych z charakterystyki reologicznej.
