W modernizacji ewidencji gruntów i budynków (EGiB) przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się przede wszystkim na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego. Jeżeli jednak takiej dokumentacji brakuje albo jest niewiarygodna, to samo sięgnięcie po dowolną "mapę" nie zapewnia poprawnego ustalenia granic.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź A?
W sytuacji braku wcześniejszej dokumentacji dane o granicach pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych, przy czym pomiary te muszą być poprzedzone ustaleniem przebiegu granic. Oznacza to, że geodeta najpierw przeprowadza czynności zmierzające do ustalenia, gdzie granice przebiegają (w oparciu o dostępne materiały z zasobu oraz udział/stanowiska stron), a dopiero potem wykonuje pomiar i opracowuje wyniki do EGiB.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- B (mapa zasadnicza) – jest ważnym opracowaniem kartograficznym, ale nie jest samodzielną podstawą "ustalania" granic działek przy braku dokumentacji. Treść mapy wynika z różnych źródeł i może nie odzwierciedlać aktualnego, prawnie ustalonego przebiegu granic.
- C (mapa topograficzna) – służy innym celom (orientacja terenowa, rzeźba, obiekty), ma inną dokładność i nie jest źródłem danych o granicach ewidencyjnych w modernizacji.
- D (mapy historyczne) – mogą być materiałem pomocniczym z zasobu, ale same nie zastępują procedury ustalenia przebiegu granic ani aktualnych pomiarów. Historyczne opracowania często mają inną osnowę, dokładność i stan prawny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się warunek "brak dokumentacji", najczęściej właściwą drogą jest ustalenie przebiegu granic + pomiar terenowy, a nie wybór konkretnego rodzaju mapy.
