W odnowieniach wykonywanych sadzonkami z odkrytym systemem korzeniowym kluczowe jest takie przygotowanie miejsca sadzenia, aby korzenie można było wprowadzić do gleby prosto (bez podwijania i zawijania), a następnie dobrze docisnąć glebę do korzeni. Z tego względu jako zalecaną technikę wskazuje się sadzenie w szparę, kosturem: kostur pozwala wykonać szczelinę, umieścić sadzonkę na właściwej głębokości i domknąć szparę przez dociśnięcie podłoża.
Odpowiedź "w szparę, kosturem" jest poprawna, bo łączy technikę (szpara) z typowym narzędziem (kostur), co sprzyja sprawnemu sadzeniu dużej liczby sadzonek oraz ogranicza przesuszenie korzeni podczas pracy.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe w tym ujęciu, ponieważ:
- "w jamkę" – sugeruje inną formę dołkowania/wybierania gleby; bez doprecyzowania narzędzia i technologii nie jest to wskazana technika dla tej formy materiału w kontekście pytania o zalecenie.
- "w dołek" – podobnie jak jamka zakłada większe naruszenie gleby i inną organizację pracy; nie jest to odpowiedź odpowiadająca zalecanej technice z użyciem kostura.
- "na ukos, pod motykę" – opisuje odmienny sposób wykonania miejsca sadzenia i użycia narzędzia; łatwo tu o błędne ułożenie korzeni i gorsze dociśnięcie gleby, jeśli technologia nie jest dobrana do materiału.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na dwa elementy: typ sadzonki (wiek/produkcja i system korzeniowy) oraz narzędzie/technologię sadzenia. To one w praktyce determinują, czy wybór będzie poprawny.
