Diagram konia (schemat umaszczenia i znamion) jest elementem dokumentacji identyfikacyjnej używanej w hodowli, m.in. w książkach stadnych i paszportach. Jego celem jest jednoznaczne opisanie cech, po których można rozpoznać konkretne zwierzę.
W praktyce stosuje się zasadę kontrastu: wszystko, co u konia jest białe (odmiany na głowie, białe odmiany na kończynach, białe fragmenty kopyt itp.) rysuje się czerwonym długopisem. Czerwień jest dobrze widoczna na tle czarnego konturu sylwetki i nie "zlewa się" z typowym obrysem wykonywanym ciemnym kolorem. Dzięki temu zapis jest trwały i czytelny podczas kontroli tożsamości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Ukośne kreski czarnym długopisem – czarny kolor jest używany do konturu i opisów; kreskowanie czernią może zmniejszać czytelność i utrudniać rozróżnienie odmian białych od innych oznaczeń.
- Poziome kreski zielonym długopisem – zielony nie jest standardem oznaczania białych partii na diagramie i może być słabo widoczny po czasie lub w kopii dokumentu.
- Niebieskim długopisem – niebieski bywa kojarzony z "urzędowym" kolorem zapisu, ale w diagramach koni nie stanowi typowej konwencji dla białych odmian; nie zapewnia też tak wyraźnego rozróżnienia jak czerwień.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj zasadę "białe = czerwone" w diagramie identyfikacyjnym, bo to szybki test praktycznej znajomości dokumentacji hodowlanej.
