W kalkulacji imprezy turystycznej kluczowe jest rozróżnienie kosztów stałych i kosztów zmiennych. Koszt stały to taki składnik budżetu, który w typowym ujęciu nie zależy od liczby uczestników (przynajmniej w określonym przedziale wielkości grupy). Dzięki temu można go "rozłożyć" na większą liczbę osób, obniżając koszt jednostkowy na uczestnika.
Odpowiedź "koszty transportu np. autokaru." pasuje do kosztu stałego wtedy, gdy transport jest rozliczany ryczałtowo (np. wynajem autokaru na trasę/dzień), a nie "od osoby". W praktyce organizator często ponosi koszt podstawienia i wynajmu pojazdu niezależnie od tego, czy jedzie 25 czy 35 osób (do limitu miejsc), więc całkowity koszt transportu pozostaje taki sam.
Pozostałe propozycje wskazują koszty, które najczęściej rosną wraz z liczbą uczestników lub są zależne od indywidualnych wyborów:
- "bilety jednorazowego wstępu np. do muzeum." – zwykle naliczane per osoba, więc to typowy koszt zmienny.
- "bilety komunikacyjne np. za przejazd tramwajem." – także zazwyczaj per osoba i per przejazd, więc koszt rośnie z liczbą uczestników.
- "rachunki indywidualne za konsumpcję turystów np. za kawę." – zależą od decyzji uczestników i skali konsumpcji, dlatego nie są stałe i nie dają się łatwo przewidzieć jako jedna kwota niezależna od grupy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz element rozliczany "na sztukę/na osobę/na bilet", zwykle jest to koszt zmienny. Jeśli widzisz element rozliczany ryczałtem (wynajem, opłata stała, usługa za całość), częściej będzie to koszt stały.