W podejrzeniu złamania kończyny dolnej priorytetem w pierwszej pomocy jest ograniczenie ruchu w miejscu urazu. Dlatego prawidłowe postępowanie polega na unieruchomieniu kończyny w pozycji zastanej (takiej, w jakiej została znaleziona), najlepiej obejmując unieruchomieniem również sąsiednie stawy. Celem jest zmniejszenie ryzyka przemieszczenia odłamów kostnych, uszkodzenia naczyń i nerwów oraz nasilenia bólu.
Odpowiedź "wyprostować złamaną kończynę" jest nieprawidłowa, ponieważ nastawianie/zmiana ustawienia kończyny bez kwalifikacji i zabezpieczenia medycznego może pogorszyć stan poszkodowanego. Nawet jeśli kończyna wygląda na "nienaturalnie ułożoną", w pierwszej pomocy standardem jest stabilizacja, a nie korekcja ustawienia.
Odpowiedź "założyć szynę Browna" nie jest właściwa jako pierwsza czynność w typowych warunkach opieki, ponieważ odnosi się do specjalistycznego unieruchomienia i nie zawsze jest dostępna. W praktyce egzaminacyjnej ocenia się zasadę: unieruchomienie w zastanym ułożeniu (dowolnymi bezpiecznymi środkami), a nie dobór konkretnego sprzętu.
Odpowiedź "założyć zimny okład" może być pomocna w ograniczaniu obrzęku i bólu przy urazach tkanek miękkich, jednak przy podejrzeniu złamania nie jest działaniem pierwszorzędnym. Najpierw należy zadbać o bezpieczeństwo poszkodowanego, ograniczyć ruch uszkodzonej kończyny i zorganizować pomoc medyczną. Dopiero potem można rozważyć chłodzenie okolicy urazu, o ile nie powoduje to dodatkowego bólu i nie wymusza poruszania kończyną.
W opiece nad osobą starszą warto pamiętać też o praktyce: uspokoić poszkodowanego, ocenić krążenie/czucie w stopie, nie podawać jedzenia ani picia w razie możliwej interwencji medycznej oraz wezwać pomoc, jeśli uraz jest poważny lub ból/obrzęk szybko narasta.
