Rezystancja izolacji opisuje, jak dobrze izolacja oddziela przewody między sobą oraz od ziemi. Pomiar wykonuje się megaomomierzem napięciem stałym, a wynik interpretuje się jako informację o prądach upływu i stanie izolacji.
Odpowiedź "W instalacji występuje nadmierna wilgotność." jest poprawna, ponieważ wilgoć (woda) tworzy na powierzchni izolacji i w zanieczyszczeniach przewodzące ścieżki. To powoduje spadek rezystancji z wartości bardzo dużych do znacznie mniejszych (stan pogorszenia izolacji). W praktyce eksploatacyjnej to jedna z najczęstszych przyczyn zaniżonych wyników – dlatego przy niskiej rezystancji izolacji często zaczyna się od sprawdzenia i osuszenia elementów instalacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "W instalacji występuje zwarcie." Zwarcie oznacza połączenie o bardzo małej rezystancji (prawie 0 Ω) i zwykle jest skutkiem całkowitego uszkodzenia izolacji (przebicia), a nie typową przyczyną "zbyt niskiego" wyniku pomiaru rezystancji izolacji rozumianego jako pogorszenie.
- "W instalacji występuje przerwa." Przerwa w obwodzie skutkuje brakiem ciągłości – w pomiarach rezystancji obwodu może dać bardzo dużą wartość, a nie zaniżoną rezystancję izolacji. To inny rodzaj usterki, diagnozowany innym pomiarem (ciągłość/rezystancja żył).
- "W instalacji występuje przeciążenie." Przeciążenie dotyczy zbyt dużego prądu obciążenia w stosunku do dopuszczalnego. Samo w sobie nie jest bezpośrednią przyczyną niskiej rezystancji izolacji w chwili pomiaru megaomomierzem (choć długotrwałe przegrzewanie może pośrednio przyspieszać starzenie izolacji, to nie jest to typowa przyczyna natychmiastowego zaniżenia).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz "niska rezystancja izolacji", myśl najpierw o czynnikach środowiskowych (wilgoć, zabrudzenia) i o uszkodzeniach izolacji. "Zwarcie" kojarz z sytuacją, gdy izolacja już została przebita, a nie z wczesnym ostrzeżeniem z pomiaru.