Taśma 34‑pinowa (płaski kabel z trzema złączami IDC) była standardowym przewodem sygnałowym do podłączania napędów dyskietek (FDD) w komputerach klasy IBM PC. Typową cechą takiego kabla bywa przeplot (twist) części żył między złączami urządzeń, co historycznie ułatwiało rozróżnienie napędu A: i B:.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "napęd dyskietek 3,5 lub 5 1/4 cala"?
Liczba pinów jest tu kluczowa: interfejs FDD wykorzystuje 34 przewody/piny, więc taśma 34‑pinowa odnosi się właśnie do napędów dyskietek (zarówno 3,5", jak i starszych 5,25").
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- dyski SCSI – standardy SCSI wykorzystywały inne złącza niż 34‑pin (często spotyka się 50 albo 68 pinów). Sama liczba pinów nie pasuje do SCSI.
- dyski ATA – klasyczne ATA/IDE (PATA) korzystało ze złącza 40‑pin; w taśmie często było 80 żył, ale wciąż złącze pozostawało 40‑pin. To inna taśma niż 34‑pin.
- napędy DVD – napędy optyczne w PC były podłączane zwykle przez ATA/IDE (PATA) lub nowszy SATA, a nie przez interfejs FDD.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się rozpoznawania interfejsów po liczbie pinów i typowych cechach przewodu: FDD = 34, PATA/IDE = 40 (czasem 80 żył), SCSI = 50/68. To pozwala szybko wyeliminować błędne odpowiedzi nawet bez pamiętania wszystkich szczegółów historycznych.
