KWALIFIKACJA GIW2 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 7.
Przy stawianiu obudowy ŁP nie używa się
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stawianie obudowy ŁP polega głównie na ustawieniu elementów obudowy oraz wykonaniu i kontroli połączeń (np. śrubowych), do czego typowo stosuje się klucze i narzędzia pomocnicze jak kilof. Ciężki młot 4–5 kg nie jest standardowym narzędziem do tej czynności i zwiększa ryzyko niekontrolowanych uderzeń.

Pełne wyjaśnienie:

Obudowa ŁP jest rozwiązaniem stosowanym do zabezpieczania wyrobisk podziemnych. Podczas jej stawiania liczy się przede wszystkim prawidłowe ustawienie elementów, dopasowanie do geometrii wyrobiska oraz pewne wykonanie połączeń (najczęściej realizowanych przez łączniki i śruby). Z tego powodu w praktyce dominują narzędzia służące do podważania, korekt ustawienia oraz dokręcania połączeń.

Odpowiedź "młota 4÷5 kg." jest właściwa, ponieważ ciężki młot jest narzędziem uderzeniowym przeznaczonym do intensywnych prac wymagających dużej energii uderzenia. Przy montażu obudowy może prowadzić do przypadkowego uszkodzenia elementów, odkształceń, a przede wszystkim zwiększać zagrożenie dla pracownika (odpryski, utrata kontroli nad narzędziem, uderzenie w elementy pod napięciem układu obudowy). W czynnościach montażowych preferuje się narzędzia zapewniające kontrolę i precyzję.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do polecenia "nie używa się":

  • "kilofa." – bywa stosowany jako narzędzie pomocnicze w wyrobisku, m.in. do usuwania drobnych przeszkód, podważania czy korekt w miejscu pracy. Jego użycie może wystąpić przy przygotowaniu przestrzeni pod ustawienie elementów.
  • "klucza zwykłego." – połączenia śrubowe wymagają odkręcania/dokręcania, więc klucz jest naturalnym narzędziem przy montażu i regulacji.
  • "klucza dynamometrycznego." – pozwala kontrolować moment dokręcenia, co jest istotne, gdy wymagane jest równomierne i pewne skręcenie złączy; eliminuje "dokręcanie na wyczucie", które bywa źródłem błędów.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o narzędzia najpierw nazwij w myślach operację technologiczną (ustawienie, łączenie śrubowe, kontrola dokręcenia), a dopiero potem dobieraj narzędzia. To zmniejsza ryzyko wyboru odpowiedzi opartej na ogólnym skojarzeniu z pracą w kopalni.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
W praktyce górniczej skróty nazw obudów bywają używane w dokumentacji i na zajęciach, ale ich rozwinięcie może zależeć od przyjętych materiałów szkoleniowych. Na egzaminie warto sprawdzić, czy arkusz podaje definicje skrótów. Jeśli nie, dopytaj nauczyciela o rozwinięcie stosowane w Twojej szkole.
Typowe są narzędzia do ustawiania elementów, korekt położenia oraz wykonywania połączeń, zwłaszcza śrubowych: różne klucze, narzędzia do podważania i oczyszczania miejsca pracy. Dobór zależy od typu obudowy i łączników, ale logika jest stała: liczy się kontrola i precyzja, nie siła uderzenia.
Ciężki młot (np. 4–5 kg) daje dużą energię uderzenia, co w montażu elementów i połączeń może powodować niekontrolowane odkształcenia, uszkodzenia oraz wzrost ryzyka urazu. Przy stawianiu obudowy częściej potrzebujesz narzędzi do skręcania i regulacji, a nie do silnego kucia.
Szukaj w treści słów sugerujących montaż, stawianie, skręcanie, łączniki lub regulację. Wtedy odpowiedzi z kluczami są zwykle "technologicznie" uzasadnione. Narzędzia typowo urabiające (uderzeniowe, do kruszenia) częściej pasują do robót przygotowawczych niż do samego montażu.
Klucz dynamometryczny stosuje się wtedy, gdy istotne jest dokręcenie połączenia z określonym momentem, aby zapewnić powtarzalność i bezpieczeństwo złącza. W praktyce pomaga uniknąć zbyt słabego dokręcenia (luzowanie) oraz zbyt mocnego (uszkodzenie gwintu lub elementu). To narzędzie kontrolne, nie "na siłę".
Najczęstszy błąd to wybór narzędzia na podstawie skojarzenia z kopalnią, a nie z konkretną czynnością. Drugi błąd to mylenie etapów pracy: narzędzia do urabiania lub przygotowania miejsca pracy są wtedy mylnie przenoszone na etap montażu obudowy, gdzie kluczowe są klucze i regulacja.
Decyduje operacja technologiczna (ustawienie elementu, skręcenie, regulacja, kontrola) oraz wymagany poziom kontroli i bezpieczeństwa. Jeśli element jest łączony śrubami, priorytet mają klucze i narzędzia umożliwiające precyzyjne dokręcenie. Narzędzia uderzeniowe wybiera się tylko wtedy, gdy proces tego rzeczywiście wymaga.
Tak, kilof bywa narzędziem pomocniczym w wyrobisku: do oczyszczania, podważania, usuwania drobnych przeszkód lub korekt podłoża i ociosów w zakresie koniecznym do ustawienia elementów. Nie zastępuje jednak narzędzi do łączenia (kluczy), więc jego rola jest raczej przygotowawcza i pomocnicza.
Narzędzia montażowe kojarzą się z połączeniami i regulacją (klucze, kontrola dokręcenia), a narzędzia do urabiania z oddziaływaniem na skałę (kucie, kruszenie). Jeśli pytanie dotyczy "stawiania obudowy", zwykle bliżej mu do montażu i łączenia elementów niż do intensywnego kucia ciężkim młotem.
Ucz się funkcji elementów obudowy i typowych czynności montażowych: kolejność stawiania, rodzaje połączeń i kontrola ich stanu. Pomaga też mapa skojarzeń: "połączenia śrubowe → klucze", "ustawienie/oczyszczenie miejsca → narzędzia pomocnicze". Ćwicz na przykładach z zajęć praktycznych i instrukcji stanowiskowych.
info

Około 42% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Stawianie obudowy ŁP polega głównie na ustawieniu elementów obudowy oraz wykonaniu i kontroli połączeń (np. śrubowych), do czego typowo stosuje się klucze i narzędzia pomocnicze jak kilof."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKZ dotyczące rodzajów obudów wyrobisk i ich montażu
  • Instrukcje stanowiskowe i zakładowe dotyczące stawiania obudowy w wyrobiskach korytarzowych
  • Podręczniki z zakresu górnictwa podziemnego: obudowy wyrobisk, technologia robót górniczych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego