Przy szacowaniu czasu realizacji zadania punktem startowym są normy czasochłonności (normy czasu) wykonania danego rodzaju pracy. Taka norma opisuje standardowy, przewidywany czas potrzebny na wykonanie zadania w określonych warunkach organizacyjno-technicznych. Dzięki temu można wstępnie zaplanować liczbę roboczogodzin, obciążenie stanowisk, kolejność prac oraz terminy realizacji.
Odpowiedź "normy czasochłonności wykonania zadania" jest poprawna, ponieważ odpowiada logice planowania: najpierw przyjmuje się czas normatywny (bazowy), a dopiero później analizuje odchylenia i czynniki zakłócające.
- "ponadnormatywne przerwy w pracy" nie są czynnikiem bazowym. To zdarzenia dodatkowe/zakłócenia, które mogą zwiększyć czas rzeczywisty, ale nie służą do wstępnego wyznaczenia czasu standardowego.
- "innowacyjność metod pracy" może w praktyce skracać czas, jednak jest to cecha sposobu realizacji i zwykle wymaga potwierdzenia (np. pomiaru, wdrożenia metody). W szacowaniu "w pierwszej kolejności" korzysta się z danych normatywnych, a nie z deklaracji o innowacyjności.
- "warunki przydzielania urlopu wypoczynkowego" dotyczą dostępności personelu i planowania zasobów kadrowych, a nie oszacowania czasu trwania pojedynczego zadania technologicznego/serwisowego.
W praktyce (np. w montażu, uruchamianiu lub konserwacji urządzeń mechatronicznych) najpierw określa się czas normatywny dla czynności, a następnie dodaje się rezerwy lub narzuty (na przygotowanie, logistykę, nieprzewidziane przerwy) oraz uwzględnia dostępność pracowników i kalendarz pracy. Na egzaminie zwracaj uwagę na sformułowania typu "w pierwszej kolejności" – wskazują one na krok bazowy, a nie na czynniki wtórne.
