Miernik cęgowy służy do bezinwazyjnego (bez rozłączania przewodu) pomiaru natężenia prądu. Działa to tak, że cęgi obejmują pojedynczy przewód, a przyrząd "widzi" pole magnetyczne wytworzone przez prąd. W praktyce spotyka się dwa rozwiązania: cęgi przekładnikowe/indukcyjne (powszechnie kojarzone z prądem zmiennym) oraz cęgi wykorzystujące czujnik Halla (umożliwiające także pomiar prądu stałego). Niezależnie od konstrukcji, ideą jest pomiar prądu bez wpinania miernika szeregowo w obwód.
Odpowiedź "natężenia prądu stałego i zmiennego." wskazuje właśnie tę kluczową cechę: pomiar prądu realizuje się cęgami bezinwazyjnie. Pozostałe odpowiedzi są mylące, bo sugerują bezpośredni pomiar napięcia metodą cęgową/indukcyjną albo łączenie obu wielkości jednocześnie:
- "napięcia prądu stałego i zmiennego." – napięcie mierzy się zasadniczo przez przyłożenie przewodów pomiarowych do dwóch punktów obwodu (pomiar równoległy), a nie poprzez obejmowanie jednego przewodu cęgami.
- "napięcia i natężenia prądu stałego." – łączy dwie różne wielkości; pomiar napięcia nadal nie jest "cęgowy" w sensie indukcyjnym, a pomiar DC zależy od typu cęgów.
- "napięcia i natężenia prądu zmiennego." – podobnie: pomiar prądu AC jest typowy dla cęgów, ale napięcie wymaga innej metody (sondy/przewody).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "miernik cęgowy" i "metoda bezinwazyjna", najczęściej chodzi o pomiar prądu, bo napięcie standardowo wymaga bezpośredniego dostępu do dwóch punktów pomiarowych.
