W rachunku kosztów często korzysta się z zależności:
koszty całkowite = koszty bezpośrednie + koszty pośrednie.
Skoro w zadaniu podano koszty całkowite dla całej partii produkcji (1 000 szt.) oraz koszt jednostkowy bezpośredni, najpierw trzeba policzyć łączne koszty bezpośrednie:
1 000 szt. × 50,00 zł/szt. = 50 000,00 zł.
Następnie oblicza się koszty pośrednie jako brakującą część kosztów całkowitych:
80 000,00 zł − 50 000,00 zł = 30 000,00 zł.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "20 000,00 zł" mogłoby wyjść przy omyłkowym przyjęciu innego kosztu bezpośredniego lub błędzie w odejmowaniu.
- "10 000,00 zł" bywa skutkiem pomylenia 1 000 szt. ze 100 szt. albo pominięcia jednego z zer w obliczeniach.
- "40 000,00 zł" może wynikać z błędnego obliczenia kosztów bezpośrednich (np. 800 szt. zamiast 1 000) albo z nieprawidłowego założenia, że część kosztów całkowitych jest już pośrednia "z definicji".
W praktyce koszty pośrednie obejmują m.in. koszty wydziałowe, utrzymania infrastruktury, energii wspólnej, administracji czy amortyzacji, których nie da się wprost przypisać do jednej sztuki bez klucza podziałowego. Umiejętność takiego rozdziału jest ważna przy planowaniu produkcji i wycenie kosztu wytworzenia.