Przy projektowaniu i wykonawstwie sieci kanalizacyjnej materiał przewodów dobiera się tak, aby zapewnić szczelność, trwałość i odporność eksploatacyjną w konkretnych warunkach pracy.
"Rodzaj ścieków, które będą przepływać przez system" wpływa na dobór, ponieważ różne ścieki mogą mieć inną agresywność chemiczną (np. obecność związków powodujących korozję lub degradację tworzyw). Materiał powinien być odporny na oddziaływanie medium, aby nie tracił właściwości i nie ulegał przyspieszonemu zużyciu.
"Temperatura otoczenia" ma znaczenie, bo wpływa na zachowanie materiału (rozszerzalność, sztywność, podatność na uszkodzenia w niskich temperaturach) oraz na warunki montażu i późniejszej pracy przewodów. W praktyce ocenia się zarówno temperaturę gruntu/otoczenia, jak i potencjalną temperaturę medium, jeśli jest istotna dla danego układu.
"Koszt materiału" jest realnym kryterium doboru w inwestycjach: porównuje się koszty zakupu, transportu, montażu, dostępności osprzętu oraz koszty cyklu życia (awaryjność, naprawy). Ta sama funkcja techniczna może być spełniona przez różne materiały, ale o innym koszcie całkowitym.
"Kolor materiału" zazwyczaj nie decyduje o przydatności technicznej materiału do kanalizacji. Kolor może służyć identyfikacji wyrobu lub odmiany produktowej, ale sam w sobie nie jest kryterium nośności, szczelności ani odporności chemicznej/temperaturowej. Na egzaminie należy odróżniać cechy techniczne i eksploatacyjne od cech wizualnych, które nie przesądzają o poprawnym doborze materiału.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się parametry pracy (medium, temperatura) i koszt, a jedna opcja dotyczy wyłącznie wyglądu, to najczęściej właśnie ta opcja jest czynnikiem niewpływającym na dobór.
