Przy rozbiórce murowanych elementów budynku kluczowym ryzykiem jest utrata stateczności i w konsekwencji niekontrolowane zawalenie się konstrukcji lub jej fragmentów. Mechanizm zagrożenia wynika z tego, że w trakcie rozbierania usuwa się elementy współpracujące ze sobą (ściany, wieńce, nadproża, usztywnienia). Błędna kolejność robót, brak podparć lub nieprawidłowe osłabienie elementu może doprowadzić do nagłego przemieszczenia i upadku ciężkich fragmentów na pracowników.
Odpowiedź "Zawalenie się konstrukcji." jest więc właściwa, bo opisuje zdarzenie o największym potencjale ciężkich obrażeń lub skutków śmiertelnych, typowe dla rozbiórek murowanych.
Pozostałe propozycje nie są najlepsze jako "główne" zagrożenie:
- "Upadek z wysokości." dotyczy wielu robót budowlanych (np. rusztowań, stropów, dachów). Może wystąpić także przy rozbiórce, ale nie jest specyficznym, dominującym ryzykiem samego niszczenia układu nośnego.
- "Złamanie kończyny." opisuje skutek urazu, a nie rodzaj zagrożenia. Złamanie może być następstwem wielu zdarzeń (upadek, uderzenie, przygniecenie), więc nie identyfikuje właściwie głównego mechanizmu niebezpiecznego.
- "Uderzenie młotem w stopę." to przykład urazu od narzędzia ręcznego. Jest możliwy, ale ma zwykle mniejszą skalę ryzyka niż nagłe zawalenie ciężkich elementów murowych.
W praktyce rozpoznanie ryzyka zawalenia prowadzi do działań organizacyjnych: planowania kolejności rozbiórki, zabezpieczenia i podparcia elementów, wyznaczenia stref niebezpiecznych oraz stałego nadzoru nad pracami.