W rzucie klatki schodowej (widok z góry) projektant przekazuje wykonawcy kluczowe informacje: układ stopni, kierunek wznoszenia (najczęściej strzałką na linii biegu) oraz zwięzły zapis wymiarów biegu. Standardowo spotkasz opis w formie A × B × C, gdzie kolejne symbole oznaczają parametry jednego biegu schodowego w stałej kolejności: liczba stopni × wysokość stopnia × szerokość stopnia (czyli n × h × s).
- A – liczba stopni w biegu (wartość całkowita),
- B – wysokość pojedynczego stopnia (podniesienie),
- C – szerokość stopnia, rozumiana jako wymiar poziomy stopnicy (głębokość stopnia w kierunku biegu).
Z tego wynika, że poprawną odpowiedzią jest szerokość stopnia – to właśnie parametr C w zapisie A × B × C.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "długość stopnia" – to inny wymiar geometryczny, zwykle odnoszony do szerokości biegu/stopnia w poprzek schodów, a nie do zapisu n × h × s; w praktyce bywa mylony z "szerokością stopnia", ale oznacza co innego.
- "liczbę stopni" – ten parametr odpowiada pozycji A (pierwszy element zapisu), nie C.
- "wysokość stopnia" – to parametr B (drugi element zapisu), a nie C.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz zapis trzech wartości dla schodów, naucz się czytać go "od lewej": ile stopni, jaka wysokość, jaka szerokość. To pozwala szybko przełożyć rysunek na wykonanie deskowania, zbrojenia i kontrolę zgodności robót.
