W procesie zakupu biletu w systemie rezerwacji i sprzedaży kluczowe jest wskazanie, kogo dotyczy bilet. Najbardziej podstawowym i powszechnym zestawem danych identyfikujących pasażera są "imię i nazwisko". Takie dane pozwalają przypisać bilet do konkretnej osoby, ułatwiają obsługę reklamacji, zmian, zwrotów oraz kontrolę biletów, a jednocześnie nie wymagają od klienta posiadania konkretnego dokumentu pod ręką.
Odpowiedzi z numerami dokumentów są częstym "haczykiem" egzaminacyjnym, bo brzmią bardziej formalnie, ale nie zawsze stanowią minimalny obowiązkowy zakres danych:
- "numer pesel" – to identyfikator administracyjny, który w praktyce sprzedaży biletów bywa zbędny. W wielu kanałach sprzedaży nie jest on wymagany jako standardowe minimum, zwłaszcza gdy bilet nie jest powiązany z ulgą zależną od dodatkowej weryfikacji danych.
- "numer paszportu" – typowo dotyczy sytuacji międzynarodowych lub specyficznych usług (np. niektóre przewozy, rejsy, loty), ale w wielu sprzedażach biletów krajowych nie jest wymagany. W dodatku nie każdy pasażer posiada paszport.
- "serię dowodu osobistego" – może być potrzebna przy szczególnych procedurach identyfikacji, jednak nie jest standardowym minimum w większości prostych zakupów biletów. Wymaganie takiego pola znacząco podnosi barierę dla klienta.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: minimalny obowiązkowy zestaw danych w sprzedaży e-biletów to zwykle takie dane, które są najłatwiejsze do podania i wystarczają do identyfikacji pasażera. Dopiero w określonych przypadkach (np. specyficzna taryfa, ulga, procedury przewoźnika) mogą dochodzić dodatkowe pola związane z dokumentem.
