W zatruciu doustnym kwasem solnym lub octowym (substancjami o działaniu żrącym) najważniejsze jest, aby nie pogłębiać uszkodzeń przełyku i żołądka oraz jak najszybciej zapewnić kontakt z pomocą medyczną. Doraźnie dopuszcza się podanie wody w celu rozcieńczenia połkniętej substancji (o ile poszkodowany jest przytomny i może bezpiecznie połykać). Taki kierunek działania uzasadnia odpowiedź "wypić dużą ilość wody", rozumianą praktycznie jako podawanie wody stopniowo, aby zmniejszać stężenie czynnika żrącego.
Odpowiedź "wypić roztwór kwasu" jest błędna, ponieważ dostarcza dodatkowej porcji substancji szkodliwej i zwiększa zakres oparzenia chemicznego.
Odpowiedź "wypić roztwór zasady" jest błędna, ponieważ celowe neutralizowanie kwasu zasadą może wywołać reakcję chemiczną (m.in. wydzielanie ciepła), co może nasilić uszkodzenia tkanek. Dodatkowo zasady same w sobie bywają silnie żrące.
Odpowiedź "sprowokować wymioty" jest błędna, bo treść żrąca podczas wymiotów ponownie przechodzi przez przełyk i jamę ustną, zwiększając ryzyko kolejnych oparzeń oraz powikłań (np. aspiracji do dróg oddechowych).
W praktyce aptecznej kluczowe jest też przekazanie pacjentowi informacji o konieczności pilnej konsultacji (telefon alarmowy/centrum toksykologiczne), obserwacji objawów (ból, ślinotok, trudności w połykaniu, wymioty, krwawienie) i niewykonywania domowych "odtrutek".
