W systemie DTMF (Dual-Tone Multi-Frequency) naciśnięcie klawisza na aparacie telefonicznym nie generuje pojedynczego tonu, lecz sumę dwóch tonów sinusoidalnych. Jest to celowe: dzięki parze częstotliwości sygnał jest łatwiejszy do jednoznacznego wykrycia w torze transmisyjnym i mniej podatny na pomyłki niż pojedyncza częstotliwość.
Klawiatura jest opisana jako tabela: wiersze mają przypisane częstotliwości z tzw. grupy niskiej, a kolumny – częstotliwości z grupy wysokiej. Dla cyfr 0–9 stosuje się standardowe wartości, w tym m.in. niskie: 697 Hz, 770 Hz, 852 Hz, 941 Hz oraz wysokie: 1209 Hz, 1336 Hz, 1477 Hz (i w niektórych zastosowaniach także 1633 Hz).
Cyfra 6 znajduje się w wierszu odpowiadającym 770 Hz oraz w kolumnie odpowiadającej 1477 Hz. Dlatego poprawna para to 770 Hz i 1477 Hz.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 697 Hz i 1633 Hz – 1633 Hz jest częstotliwością używaną dla dodatkowej kolumny (zwykle klawisze A–D), a 697 Hz odpowiada innemu wierszowi niż cyfra 6.
- 852 Hz i 1336 Hz – to para przypisana do innego klawisza (inny wiersz i inna kolumna), więc nie opisuje cyfry 6.
- 941 Hz i 1209 Hz – również odpowiada innemu położeniu w tabeli (inna cyfra/znak), a nie "6".
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy wybrana para zawiera jedną częstotliwość z grupy niskiej i jedną z wysokiej, a nie dwie z tej samej grupy, oraz czy nie mieszasz częstotliwości z kolumną 1633 Hz, jeśli pytanie dotyczy wyłącznie cyfr.
