Klawiatura komputerowa jest urządzeniem wejściowym. W bardzo wielu konstrukcjach (zwłaszcza tańszych i biurowych) spotyka się klawiaturę membranową, w której klawisz nie steruje osobnym mikroprzełącznikiem jak w klawiaturze mechanicznej, tylko naciska na układ warstw (folii) z nadrukowanymi ścieżkami. Wciśnięcie klawisza powoduje zetknięcie się odpowiednich pól przewodzących, czyli zadziałanie przełącznika membranowego. Uszkodzenie tej części (zużycie, pęknięcie ścieżek, zabrudzenia, zalanie) może skutkować brakiem reakcji pojedynczych klawiszy lub większych obszarów klawiatury.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Kontroler DMA (Direct Memory Access) dotyczy sposobu przesyłania danych między urządzeniami a pamięcią w architekturze komputera. Nie jest elementem budowy samej klawiatury i jego uszkodzenie nie jest typową "przyczyną awarii klawiatury" rozumianej jako usterka urządzenia peryferyjnego.
- Matryca CCD to światłoczuły przetwornik stosowany m.in. w aparatach i skanerach. Klawiatura nie wykorzystuje CCD do pracy, więc uszkodzenie takiej matrycy nie opisuje realistycznej usterki klawiatury.
- Czujnik elektromagnetyczny bywa kojarzony z różnymi urządzeniami pomiarowymi lub czujnikami położenia, ale nie jest standardowym elementem typowej klawiatury PC. W klawiaturze kluczowe są: mechanika klawisza, element stykowy (w membranowej – membrana), elektronika skanowania i interfejs komunikacji.
W praktyce serwisowej, gdy klawiatura "gubi" znaki lub nie reaguje, sprawdza się m.in. zalanie i zabrudzenia, stan taśmy/połączeń, a w klawiaturze membranowej właśnie integralność i zużycie warstw stykowych. To kieruje diagnostykę na elementy samej klawiatury, a nie na podzespoły charakterystyczne dla innych urządzeń.
