W rowach otwartych skuteczność odwadniania zależy przede wszystkim od drożności przekroju oraz możliwości swobodnego przepływu wody. Odpowiedź "zarastanie dna rowów i skarp roślinnością" jest poprawna, ponieważ bujna roślinność:
- zmniejsza efektywny przekrój przepływu (rowek staje się "węższy" hydraulicznie),
- zwiększa szorstkość i opory przepływu, przez co spada prędkość odpływu,
- ułatwia odkładanie się rumowiska i zamulenie, co dodatkowo pogarsza warunki odpływu.
W praktyce prowadzi to do sytuacji, w której mimo istnienia rowu woda nie jest sprawnie odprowadzana, a teren może ulegać podtopieniu lub długotrwałemu zawilgoceniu.
Pozostałe propozycje nie są typową przyczyną nieprawidłowej pracy systemu, bo z założenia służą utrzymaniu lub regulacji rowu:
- "faszynowanie brzegów rowów" to działanie umacniające skarpy i ograniczające rozmywanie; samo w sobie nie powinno pogarszać odwadniania, o ile nie zwęża przekroju.
- "stosowanie urządzeń piętrzących i przepustów na rowach" to elementy gospodarki wodnej (regulacja poziomu, przeprowadzenie wody pod zjazdami). Problemy pojawiają się dopiero przy złej eksploatacji (np. niedrożny przepust), ale nie jest to ujęte w treści jako główna, typowa przyczyna.
- "obsianie skarp rowów nasionami traw i roślin motylkowatych" ma zwykle na celu zadarnienie skarp i ochronę przed erozją; przy prawidłowym utrzymaniu nie stanowi kluczowego źródła niedrożności dna.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się czynnik, który fizycznie ogranicza przepływ (zarastanie, zamulenie, zatory), to często jest to najbardziej prawdopodobna przyczyna niesprawnego odwadniania.
